خانواده بهشتی
آقاجان فصلها را به امید دیدار تو، یکی پس از دیگری سپری می کنیم.
غیبت یا غفلت
بلای جان سوز عصر ما غیبت نیست، غفلت است. حال وروز شیعه در این عصر، از دو وجه بیرون نیست:یا معصوم خاتم را، امام را و ولی الله الأعظم را محبوب و مقصود و مقتدای خود می داند و یا سر به آستان محبوب و مقتدای دیگر می ساید.
شیعه ای اگر گمان کند که حبیب و طبیب و نجات بخشی جز او در عالم هست، راه به خطا برده است و پا از صراط مستقیم تشیّع بیرون نهاده است. 
شیعه اگر در حضور آب، د ل به سراب می سپارد، چگونه نام خود را شیعه می گذارد؟ شیعه بهتر از هرکس می فهمد که ((مَن ماتَ و لم یَعرف امامَ زمانه ماتَ مَیتة جاهلیَة)).
شیعه بهتر از هر کس می فهمد که میزان و معیار محبّت امام است و هر محبّتی در راستای محبّت امام معنا می شود و اگر مدعی است که مرید آن قطب عالم است و محبّ آن ولی الله الأعظم است، کدام عاشق، بی یاد معشوق زیستن می تواند؟ کدام عاشقی یک لحظه بی خاطر معشوق سر می کند؟ کدام عاشقی هراز چند گاه به یاد معشوق می اُفتد و محبوب را در ردیف دیگر امور روزمرّه ی خویش می بیند؟ کدام عاشق هجران کشیده ای لذت خورد و خوراک و خواب را می فهمد؟ این ننگ و عار عاشق نیست که از معشوق بشنود که ما تو را از یاد نمی بریم و مراعات تو را فرو نمی گذاریم و او... و او بی اشتیاق زیارت معشوق سر کند و یاد او را فرو بگذارد؟
این اوج بی معرفتی محبّ نیست که بداند و بشنود که محبوب به شادمانی او شاد می شود، به اندوه او غمگین می شود، مریضی اش محبوب را بیمار می کند، هر گاه دست به دعا بر می دارد؛ محبوب ((آمین)) می گوید و آن زمان که سکوت می کند، محبوب برایش و به جایش دعا می کند و او سر از پای نشناسد و قالب تهی نکند؟
آری، بلای جان سوز عصر ما غفلت است، غیبت نیست. او غایب نیست، پرده بر چشم های ماست. چه کسی صادقانه دست به دعا برداشته، مخلصانه امام خویش را طلب کرده است و پاسخ نگرفته؟ برخی امام را طلب می کنند و دیگران را هم. اینان تا آن زمان که چشم به ابواب چندگانه دارند، دستشان به دامان امام نمی رسد. بعضی امام را طلب می کنند، امّا نه به خاطر امام که برای وصول به حاجت های خویش...
این سخن نه بدین معناست که در تلاطم مشکلات، به سراغ امام نباید رفت... بلکه به عکس همه چیز در عالم به دست اوست و هیچ کار بی اشارت مزگان او به سرانجام نمی رسد. سخن اینکه ساقی این بارگاه به ظرفیت و جام میهمان می نگرد، محبوب به ظرفیت دل محب نگاه می کند. یکی به هوای بهشت در مصیبت حسین"ع" اشک می ریزد، یکی در مجلس حسین"ع" بر مصیبت خویش می گرید. هر کس به قدر معرفت خویش، از دست های امام نوش می کند.امام دست نیافتنی نیست، دست های ما بسته است. امام در پرده غیبت نیست، پرده بر چشم های ما بسته و آن چه ما را از زیارت امام محروم می کند، غیبت نیست غفلت ماست.

                                             برگرفته از کتاب برترین های مهدویت در مطبوعات
                                                      سید مهدی شجاعی                
خانواده بهشتی
بسم رب المنتظر حرکت در جهت تشکیل خانواده های مهدوی و تبدیل خانه ها به کانون محبان اهل بیت (علیهم السلام) در برابر هجوم همه جانبه فرهنگی دشمن، امری لازم و بسیار مهم است که در صورت تحقق، تحولی عظیم و جهانی را به دنبال خواهد داشت. ان شالله- افتخارات: بهترین نوشتار اینترنتی مهدوی در جشنواره رسانه های دیجیتال مهدویت
نویسندگان وبلاگ:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :


ابزار پرش به بالا