خانواده بهشتی
آقاجان فصلها را به امید دیدار تو، یکی پس از دیگری سپری می کنیم.

مهدی(عج) نویدبخش صبح در شب انتظار

انتظار کشیدن از وظایف یاران امام زمان است. یک حالت درونی و قلبی است که آثار و برکات فراوان برونی هم دارد. انسان منتظر یک حالت تجافی و بریدگی از این عالم طبیعت و دنیا دارد. یعنی در دنیا به صورت نیم خیز نشسته است، تا همین که ندای آسمانی به گوشش رسید: یا اهل الهدی! اجتمعوا (ای هدایت شدگان گرد‌ امام زمان(عج) جمع شوید)، از سر سفره جهان برخیزد و خود را به آقایش برساند.
ازطرفی شدت فتنه ها  و کثرت ابتلائات و فزونی انحرافات در دوره ی غیبت حضرت مهدی علیه السلام اقتضا می‌کند که ایمان آورندگان و پیروان ولایت همواره بر حذر بوده و نسبت به عقیده و عمل خویش مراقبت بیشتری داشته باشند.

از این رو نکاتی را در باب ویژگی‌های منتظران در چند عنوان یادآور می‌شویم:

1-شناخت و معرفت درباره امام عصر:
اولین و مهمترین وظیفه ای که هر شیعه ی منتظر در مورد امام خویش دارد به دست آوردن معرفت و شناخت نسبت به آن امام است. هنگامی که شناخت و معرفت درباره آن حضرت کسب شد باید امامت و پیشوایی ایشان بطور کامل مورد قبول واقع شود.
از اینرو کسب معرفت از وجود مقدس امام و حجت زمان بدین جهت اهمیت دارد که در روایات آمده است. ازجمله روایتی از پیامبر که فرموده‌اند: مَن ماتَ وَ لَم یَعرِف إمامَ زمانه ماتَ مَیْتَه جاهِلیه. (هرکس بمیرد و امام زمانش را نشناسد به جاهلیت مرده است.) 
البته منظور از شناختی که منتظران به آن امر شده‌اند شناختی است که سبب در امان ماندن از شبهه ها و مایه ی نجات از اعمال گمراه‌ کننده مدعیان دروغین باشد. 
در مورد طلب معرفت نیز روایتی از امام صادق علیه‌السلام را ذکر می‌نماییم: زراره گوید به امام صادق علیه‌السلام عرض کردم که اگر زمان غیبت فرزندت مهدی علیه‌السلام را درک کردم چه کنم؟
فرمود: این دعا را بخوان : «اللهم عرفنی نفسک فانک ان لم تعرفنی نفسک لم اعرف رسولک. اللهم عرفنی رسولک فانک ان لم تعرفنی رسولک لم اعرف حجتک. اللهم عرفنی حجتک فانک ان لم تعرفنی حجتک ضللت عن دینی.»
(خدایا خودت را به من بشناسان که اگر تو خودت را به من نشناسانی پیامبرت را نتوانم شناخت. خدایا پیامبرت را به من بشناسان که اگر تو پیامبرت را به من نشناسانی حجت را نتوانم شناخت. خدایا حجت خود را به من بشناسان که اگر حجت را به من نشناسانی از دینم گمراه خواهم شد.) 
البته در این باره می‌بایست معرفت را از خداوند طلبید چرا که طبق این روایت شناخت پیامبر تابع شناخت خدا و شناخت حجت خدا متفرع بر شناخت پیامبر(ص) است و بدیهی است که هر دعایی تنها پشتوانه حرکت به حساب می آید. 
اصل دعا ابراز نیاز درونی و طلب تائید الهی در حرکت بیرونی است. نیاز به معرفت که احساس شد و حرکت برای کسب معارف آغاز گردید. اگر دل با خدا باشد و گام در راه او قرار گیرد وصول به معرفت تضمین شده است. (قل ما یعبؤبکم ربّی لولا دعاؤکم: بگو اگر دعای شما نباشد پروردگار من به شما عنایتی نکند.)

2 -تقوی، تهذیب نفس و کسب فضائل اخلاقی :                                                از دیگر ویژگی‌های منتظران کسب تقوی و تهذیب نفس و کسب فضائل اخلاقی است. آن فضائلی که فطرت بر خوبی آنها شهادت می‌دهد و امامان معصوم از آنها مدح و تمجید کرده اند و باید در وجود یار و یاور مهدی علیه‌السلام باشد. مانند این سه صفتی که در روایت آمده است: «سیدالاعمال الثلاثه : اهل انصاف بودن، مواسات با برادران دینی و همواره به یاد خدا بودن» البته دوری از گناه، تمسک به تقوا، نیز مسیر روشن بینی و رزق بی‌حساب و گشایش الهی می گردد و تقوا موجب پیوستگی و ارتباط با امام زمان(عج) است. 
و برای حفظ خودمان می‌بایست یک سری از مستحبات را انجام دهیم چرا که مستحبات بازوی واجبات است و می‌بایست یکسری مکروهات را ترک کنیم. چرا که دوری از مکروهات به دوری از حرام و گناه کمک می‌کند. البته نکته ای که قابل توجه می‌باشد این است که اهل تقوا اهل کار و کوشش هستند، نه اهل درخانه نشستن و کاری با جامعه نداشتن. یعنی اهل حرکتند اما با تقوی در میان مردم زندگی می‌کنند.

3-تمسک به ریسمان ولایت:

 یک شیعه منتظر هرگز نباید احساس کند علیرغم غیبت ظاهری حجت الهی وظیفه‌ای در جامعه نسبت به امام و مقتدای خود ندارد و با توجه به این نکته که در زمانیکه امام و پیشوای مردم در دسترس آنان نباشد دام‌های شیطان برای جدا کردن آنان از ولایت اهل بیت علیهم ‌السلام که همان صراط مستقیم خداست در همه جا پراکنده است. چه وسیله ای مطمئن‌تر از «حبل ولایت» می‌توان یافت که بتواند از افتادن به چاه ضلالت و گرفتارشدن به دام انحراف جلوگیری کند. 

امام صادق علیه‌السلام در کلامی فرموده اند: زمانی بر مردم فرا رسد که پیشوایشان غایب گردد. زراه پرسید: در آن زمان مردم چه کنند؟ به همان امر ولایتی که دارند چنگ بزنند تا برایشان مبین شود و در سختی دیگر بشارت داده اند شیعیانشان را که خوشا بحال شیعیان ما! آنان که در زمان غیبت قائم ما به ریسمان ولایت ما تمسک می‌جویند.

4-انتظار آگاهانه :                                                                                            هنگامی که به روایات و احادیث مراجعه می‌کنیم می‌بینیم که مسأله انتظار فرج در عالی‌ترین جایگاه و بالاترین و پرمحتواترین عبادت ها بیان شده است. 
در میان عبادت ها و اعمال اسلام نزدیک به بیست کار ارزشمندتر از دیگر عبادت هاست و در مجموع شاید هیچ عملی بهتر و بافضیلت تر از انتظار ظهور امام زمان نباشد و به همین دلیل است که طبق روایات فضیلت بندگان خدا و رضایت خداوند از منتظران در زمان غیبت بیشتر است. چرا که منتظران شخصاً با اعتماد به خدا و پایبندی به تقوی و درستی اهل بیت میثاق الهی را نگاهبانی کرده و مرزهای عقیده را پاس می‌دارند. 
امام صادق علیه السلام درباره انتظار آگاهانه به یکی از یارانشان فرمودند: ای ابابصر! خوشا به حال شیعیان قائم ما که در دوران غیبت او انتظار ظهورش به سر می‌برند و در دوران ظهورش به اطاعت او روی می‌کنند. آنان اولیای خدا هستند که هیچ ترس و اندوهی برایشان نیست. با هم آمدن دو وصف (انتظار در غیبت) و (اطاعت در ظهور) برای شیعیان حضرت قائم در حدیث نشان‌دهنده‌ی نوعی ملازمت بین این دو وصف است. به این معنا که شیعیان منتظر در دوران غیبت چنان امام خود را شناخته و در اطاعتش می‌کوشند که اگر دوران ظهور تحقق می‌یافت در زمره مطیعین حقیقی او بودند.

البته مقدماتی نیز در این بحث مورد توجه است که حالت انتظار را در فرد ایجاد کرده و یا انتظار را تقویت می‌بخشد:                                                                                                          

1) یقین به ظهور حضرت : هرقدر علم و یقین شخص به ظهور حضرت بیشتر باشد انتظارش شدیدتر است. که این بسته به ایمان و اعتقاد شخص به وعده های قرآن و سنت دارد. 
2)نزدیک دانستن امر ظهور : هرگاه امر ظهور را دور نپندارد، بلکه نزدیک بداند انتظار قویتر خواهد بود.
3)حرمت داشتن ظهور امام : هرگاه انسان وضعیت زمان ظهور را بداند به تبع انتظار آن را بیشتر خواهد داشت.
4)دوست داشتن خود امام عصر(علیه السلام) : هرکس محبت و علاقه اش به امام زمان بیشتر باشد ظهور ایشان را بیشتر دوست دارد.
 5)کسب آمادگی برای ظهور حجت: بر شیعیان لازم است که با مسلح شدن به تجهیزات روز خود را برای مقابله با دشمنان قائم آماده سازند.

ازجمله سلاح ها برای مقاومت تقیه در مسائل است. البته تقیه به معنای (دم فروبستن)، (بی تفاوت ماندن) و بنا به مصلحتی رفتارکردن و نان را به نرخ روزخوردن نیست. تقیه هرگز به معنای دست کشیدن از آرمانها نیست. تقیه ای که از وظائف شیعیان در دوران غیبت حضرت مهدی علیه السلام شمرده شده و ارزشی هم سنگ با تقوی دارد و عدم رعایتش مساوی با بی ایمانی شمرده شده، نوعی سلاح مقاومت است.

همان طور که امام صادق علیه السلام در تفسیر آیات 95 تا 97 سوره کهف درباره حکایتی فرموده اند: هنگامی که به تقیه عمل کنی چاره ای علیه تو نمی‌یابند و نمی‌توانند با تو نیرنگ بازند و آن به مانند دژی استوار و محکم است و بین تو و دشمنان خدا سدی نفوذناپذیر ایجاد می کند.
پس تقیه چاره ای برای در امان ماندن از دشمن مقتدر و فرصتی برای قدرت یافتن خویش است تا نیروها بیهوده هدر نروند و در موقع مناسب توان ضربه زدن به دشمن را داشته باشند.
در آخر هم ذکر این نکته ضروری است که انسان منتظر کسی است که خودش را آماده کرده است. انسان منتظر کسی است که به دنیا علاقه ندارد. خودش را ساخته و پرداخته، متصف به اخلاق و ملکات و سجایای انسانی نموده است و درنتیجه انسانی که برای فرج و ظهور حضرت ولی عصر علیه السلام آمادگی ندارد نمی‌تواند منتظر باشد. 
پس بنابراین می بایست خودمان را برای آمدن امام زمان علیه‌السلام آماده کنیم و ان‌شاءالله خداوند ما را از منتظران واقعی امام زمان عج الله تعالی فرجه‌الشریف قرار بدهد.

سپیده امید ـ صفحه 106ـ109
 

خانواده بهشتی
بسم رب المنتظر حرکت در جهت تشکیل خانواده های مهدوی و تبدیل خانه ها به کانون محبان اهل بیت (علیهم السلام) در برابر هجوم همه جانبه فرهنگی دشمن، امری لازم و بسیار مهم است که در صورت تحقق، تحولی عظیم و جهانی را به دنبال خواهد داشت. ان شالله- افتخارات: بهترین نوشتار اینترنتی مهدوی در جشنواره رسانه های دیجیتال مهدویت
نویسندگان وبلاگ:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :


ابزار پرش به بالا