بسم الله النور

السلام علیک ایها الحسن المجتبی(ع).

کریم اهل بیت

غریبانه ترین سلام ها تقدیم تو باد.

تویی که یاس های باغچه مان با دستان همیشه مهربانت آشنایند،


تویی که صدف های دریا به شوق دیدار تو لب می گشایند و سبد سبد مروارید تقدیمت می کنند. پس چرا غریبانه ترین سلام ها را پیشکش وجودت کردیم؟!!...

آری درست است، تو در میان ما غریبی. و این یاس های باغچه دلمان است که با دستان تو غریبی می کنند و مرواریدهای دلهای ما هستند که هنوز صدای تپش قلب تو را درک نکرده اند.

پس می نگارم با دست دلم تا غریبی را با رنگ و بوی آشنایی جلا دهد. صدای سکوت به کوچه ها رسیده بود و دخت پیامبر رأفت و رحمت شکننده چنین سکوتی بود و اینبار حسن بود که غزلسرای قلب غم دیده علی شد و خانه شان روحی تازه بخشید، یتیمان را به شکوفه ها ی لبخند غنی ساخت.

آقای من خیلی دیر شده است، براستی نکند آنقدر دیر بیایی که کبوترهای نغمه خوان شهرمان هم مانند لک لک ها سر به بیابان بگذراند و کوچ کنند.

نجوای یا کریم ها را نمی شنوی که هر صبح لبیک گویان آمدنت را انتظار می کشند.

مولای من به روز تولد توست که تمام کوچه های شهرمان لبالب لبریز سخاوت شده است.

خجسته میلاد کریم اهل بیت، آشناترین غریب،مظهر جود و کرم و بخشش،

امام حسن مجتبی(ع) گرامی باد.




ولادت امام حسن(ع)، 15 ماه رمضا, کریم اهل بیت، حسن بن علی (ع), غریبانه ترین امام, امام حسن مجتبی(ع)