فروغی که از بیت نبوت و خاندان رسالت عالم را روشنی بخشید

در وجود شکافنده دانش امام باقر علیه السلام تجلی یافت.

تا او پایه گذار نهضت بزرگ علمی باشد.

همو که مجمع نورانیت و خاستگاه فضایل بود.


مسجد مدینه و حرم حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم هنوز هم طنین صدای دلنشین او را در سینه به یادگار دارد.

یگانه امام علوی و فاطمی که درهای دانش را به سوی مردم گشود و چشانید به ایشان قطره ای از دریای بیکران علم را و وعده داد تشنگان و جویندگان را که در دولت موعود سیراب خواهند شد به دست مبارک او.    

         .....................................................

در شب تاریکی فهم ها، روشنی را دوباره آوردی

آسمان را کسی نمی فهمید، تا که با خود ستاره آوردی

صاحب مستجاب سجاده، بندگی را تو یادمان دادی

دل ما شد اسیر چشمانت، دل ما را به آسمان بردی

آیه آیه پیام عاشورایی، در احادیث روشنت گل کرد

ابتدای قیام عاشورا، در شب اشک و شیونت گل کرد

دم به دم در فرات چشمانت، ماتم کربلا مجسم شد

چشم تو لحظه ای نمی آسود، همه ی عمرتو محرم بود

در غروب غریب دلتنگی، ناگهان حال تو مشوش شد

جای من روی زین زهرآلود، پیکرت سوخت،

سوخت و آتش شد

گرچه از شعله های کینه شان، پیکرتو سه روز می سوزد

ولی از داغ های روز دهم، جگر تو هنوز می سوزد

آه آتشفشان چشمانت، دیرسالی است بی گدازه نبود

همه عمرخون دل خوردی، داغهای دل تو تازه نبود

دیده بودی سه روز درگودال، پیکر آسمان رها مانده

سرسردار قافله بر نی، کاروان بی امان رها مانده

چه کشیدی در آن غروبی که، نیزه ها ازدحام می کردند

سنگ ها بر لبی ترک خورده، بوسه بوسه سلام می کردند

دل تو روی نیزه ها میرفت، دست هایت اسیر کینه بود

قاتلت خنده های حرمله و داغ تنهایی سکینه بود

سررسید هیات محرم تا محرم




امام باقر علیه السلام, شهادت امام محمد باقر(ع), شکافنده دانش، پیام عاشورا, قیام عاشورا، اسیر، قاتل، کاروان کربلا