بسم رب المنتظر

یا صاحب الزمان

کی می شود چشم در چشم هم اندازیم

و تو را به معاینه، دیدار کنیم؟


کی می شود پرچم پیروزی ات را، بر بام هستی بنشانی؟

کی می شود آن روز که ما، تورا در میان خویش بگیریم و تو،

به عینه امامت کنی و زمین را از عدل و داد، پر کنی؟

.......................................

قرار بود بهش درجه ی سرلشکری بدهند.

گفتیم: خب به سلامتی، مبارکه بابا!

خندید. تند و سریع گفت: خوشحالم،

اما درجه گرفتن فقط ارتقای سازمانی نیست.

وقتی آقا درجه سازمانی رو بذارن رو دوشم،

حس می کنم ازم راضین.

وقتی که ایشون راضی باشن،

امام عصر(عجل الله تعالی فرج الشریف)،

هم راضین.همین برام بسه.

انگار مزد سالهای جنگ رو یک جا بهم دادن.

یادگاران/کتاب شهید صیاد شیرازی/ص44




متی ترانا و نریک, شهید صیاد شیرازی،‌ یادگاران, درجه ی سرلشکری, کتاب شهید صیاد شیرازی