خانواده بهشتی
آقاجان فصلها را به امید دیدار تو، یکی پس از دیگری سپری می کنیم.
نویسنده: خانواده بهشتی - ۱۳٩٠/۱٠/۱٠

به اشتیاق می‌آمد تا بر ضریح چشمان عزیزی التماس کند. روزها از پی هم آمده بود اما هرگز صحنه‌ی خداحافظی از جلوی چشمانش محو نمی‌شد. برادر در آن لحظات سخت گفته بود: ای اهل بیت من! برایم گریه کنید که این آخرین دیدار ماست. .... و گریه کرده بودند ...... چه قیامتی شد رفتنش .....


حال خواهر می‌آمد تا انتظارش معنا بیابد، تا نگاهش با نگاه برادر یکی شود و قلب ناآرامش زیر سایه‌ی لطف رضوی آرام بگیرد، اما قبل از دیدار و در نزدیکی شهری مقدس، معبودش او را به سوی خویش فراخواند و او سمعاً و طاعتاً.

اما این همه داستان نبود خدا می‌خواست تا «فاطمه» منتظر بودن را معنا کند و الگوی منتظران باشد برای همیشه تاریخ، پس جان خسته‌اش در قم آرام گرفت آنگاه که قلب جمکرانی انتظار در حول وجود نازنینش، ثانیه‌های انتظار را به تپش افتادد.

آری! قم تا زمان آمدن منجی خواهد ماند همان‌گونه که پیامبر (ص) فرمود: در زمان ظهور، همه‌ی شهرها تخریب خواهند شد جز شهر قم.

گویی این شهر، از سال‌ها قبل، منتظر آمدن فاطمه بوده تا به حرمت قبر مطهرش حافظ منتظران باشد.

حال، سالیان سال می‌گذرد و فرزند برادرش، هر روز به ما می‌گوید: برایم گریه کنید، برایم ندبه کنید که حادثه‌ای شگفت در راه است ......

ای یاران من! به پا خیزید؛

ای یاران من! به گوش باشید،

ای یاران من! به سوی من آئید .....

اما ما نه تنها پا در سفر نهاده‌ایم بلکه به انتظاری سست دلبسته‌ایم تا چه رسد به فدایی جان در راهش.

اکنون قم، نگینی در سینه دارد که هر روز به ما یادآور می‌شود:

« یا ایها الذین آمنوا اصبروا و صابروا و رابطوا و اتقوالله لعلکم تفلحون ......»

اما ما به دیوارهای جمکرانی دلبسته‌ایم و در ضریح حرم چنگ زده‌ایم بی‌آنکه معنای حقیقت انتظار فاطمی را از لابه‌لای تحمل ماه‌ها رنج طاقت‌فرسا، برای اتصال به امام عصرش ادراک کنیم.

او پا در راه نهاده بود تا به ندای مظلومیت امام زمانش لبیک گوید، اما اکنون ما را چه شده است که حتی صدای فراخوان فرزند برادرش را نمی‌شنویم تا چه رسد به تحرک؟! تا چه رسد به بار سفر بستن! تا چه رسد به تقدیم جان ......

ما را چه شده به این همه بی‌مهری و بی‌وفایی؟!

حال آنکه او بر ما کرامت می‌کند به دعاهای هر شبش و به نزول رحمت حق به واسطه فیض وجودش و به مهربانی و به گریه‌هایش بر خطایمان .......

ما را چه شده که این همه را نمی‌بینیم؟!

مهدی جان! به یمن میلاد امام رئوف، بر ما رأفت کن و غفلت نگاه‌هایمان را به محبت نگاه‌هایت ببخش و به اذهان ما در این دهه کرامت فرما تا عمیق بیندیشیم و ژرف نگاه کنیم و زیبا عمل نماییم و سست نشویم و لبیک را پاسخ گوییم آن گونه که؛ فاطمه چنین کرد!

خانواده بهشتی
بسم رب المنتظر حرکت در جهت تشکیل خانواده های مهدوی و تبدیل خانه ها به کانون محبان اهل بیت (علیهم السلام) در برابر هجوم همه جانبه فرهنگی دشمن، امری لازم و بسیار مهم است که در صورت تحقق، تحولی عظیم و جهانی را به دنبال خواهد داشت. ان شالله- افتخارات: بهترین نوشتار اینترنتی مهدوی در جشنواره رسانه های دیجیتال مهدویت
نویسندگان وبلاگ:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :


ابزار پرش به بالا