آنها در باطل خود استوارند

و

شما در حق خود متزلزل هستید. 


چند وقت پیش، روزهای آخر ایام فاطمیه که بود، همراه چند تا از دوستانمون رفته بودیم یه نمایشگاه که موضوعات مختلف و مهمی را آنجا به نمایش گذاشته بودند. خیلی جالب بود، جای نگاه همه شما منتظران خالی بود. ولی یه جاهایی خیلی به فکر فرو می رفتیم، دیدن یه صحنه هایی برای ما خیلی دردناک بود شاید دردناک تر از دیدن حسنین (علیهما السلام) بر سر تابوت حضرت زهرا (سلام الله علیها).

توی راهروهای پیچ در پیچی پروتوکول های صهیونیسمها نصب شده بود از یک طرف آدم از این همه حماقت اونها خنده اش می گرفت، از طرفی هم می خواستی داد بزنی که وای بر ما...

مطالبی که نوشته شده بود نشون می داد که چه اعتماد به نفسی دارند و چه قدر به قول خودمون از خود متشکر و از خود ممنون هستند.

ولی ما چه قدر شجاعت داریم که اهداف مقدس قابل تحققمان را به همه عالم نشون بدهیم و بگیم که روزی به برکت حضور حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه) همه جهان رو تسخیر می کنیم؟ ما چه قدر اعتماد به نفس داریم که بگیم ....

این جمله رو شنیدی که: « آنها در باطل خود استوارند و شما در حق خود متزلزل هستید.» به نظرت این جمله شامل حال من و تو نیست.

مگه نگفتن از ویژگی های منتظر ظهور شهامت، شجاعت و ایثار... است پس چی شد؟


« نگاه منتظر» این بار میخواهد به تو بگوید:

ای مدعی انتظار، چه قدر شجاعتت رو در مرحله عمل اثبات کردی؟

اسلحه امروز تو فعالیت فرهنگی توست. چرا اسلحه ات بر دوشت نیست؟

پس کو آن شجاعت منتظرانه؟

نگاه منتظر




حق و باطل, ویژگی های منتظران, مدعی انتظار, فعالیت فرهنگی