مختار منتقم خون حسین (ع) نیست!

قدرت جدید بعد از رحلت پیامبر گرامی اسلام که با نام خدا و جانشینی پیامبر شکل گرفت ولی در اصل دیواری بلند بود میان مسلمانان جهان و اسلام ناب محمدی که این جدایی استحاله ی ارزش ها نقص میثاق غدیر، تحریم و تحریف بخشی از سنت رسول خدا (ص) بود. استفاده هوشمندانه از جاذبه ی معنوی پیامبر و در عین کوشش برای جلوگیری از انتشار اندیشه او در جامعه اصالت طبقه اجتماعی عده ای به جهت توان اقتصادی، شرافت نصبی، اصالت خونی، موقعیت سیاسی از سوی خلفا باعث تغییر ارزش ها شد به طوری که قوم گرایی، ریش سفیدی و اشرافیت جای خود را به شایسته سالاری، کرامت مداری  و حمایت از مستضعفان داد.

بدین ترتیب انحراف جامعه اسلامی از تعالیم ناب محمدی به اندازه ای شد که به تدریج  دو نوع اسلام در جامعه به وجود آمد. نخست اسلام ناب محمدی یا اسلام اقلیت اگاه و مبارز و دوم اسلام خلافت و حاکم بر اکثریت خاموش و ناآگاه از جهان اسلام  و اطاعت از خلیفه واجب شمرده می شد حتی اگر فاجر و ظالم بود و این عوامل باعث شد بنیان های دین باورانه جامعه به کلی سست شود برای مقابله با چنین شرایطی دیگر نگاشتن کتاب یا سخنرانی و تربیت شاگردان کار ساز نبود میبایستی قربانی شد و با خون با این انحراف مبارزه کرد.

علاوه بر انحراف آموزه های اصیل اسلامی از مفاهیم اصلی اش خط بزرگتری به نام دین سازی، اسلام را تهدید میکرد. « معاویه لعنت الله علیه در روز چهارشنبه نماز جمعه میخواند و حتی یزید به شراب خواری و میمون بازی شهرت داشت «که بزرگترین ثمره خون امام حسین(ع) این بود که جلوی دین سازی را گرفت  و حاکمان اموی را رسوا نمود، فضایی پدید آمده با شهادت امام حسین(ع) و رسواگری های حضرت زینب(ع) و امام سجاد(ع) معجزه آفرید و قهقهه دشمن را به ضجه و گریه تبدیل کرد.

اما اینکه چرا فقط امام معصوم را منتقم میدانیم و حضرت مهدی(ع) در اوج مهربانی با همه مردم منتقم حسین(ع) نامیده شده است زمانی پاسخ صحیح خود را می یابد که به حقیقت انتقام از خون امام حسین(ع) پی برده شود.

برای روشن شدن مطلب باید درباره ی اصل قصاص و انتقام بیشتر بحث کنیم. قصاص در حوزه فردی بدترین برخوردها با اهل بیت صورت گرفت اما آنها کریمانه می بخشیدند.

در حوزه ی اجتماعی و دشمنی با دین، باز عفو و رحمت اولین راه است اما اگر سمبل ظلم و ستم بود ماجرا نه توبه دارد و نه داستان پایان یافته است و جریانی انحرافی است و عفو آنان باعث ریشه دواندن بیشتر و عمق انحراف می گردد. اینجا جایگاه انتقام و قصاص است. اینجا قصاص باعث حیات اجتماع است.

چرا افرادی نظیر مختار و یا حتی فرزندان دیگر ائمه خون خواه امام حسین محسوب نمی شوند؟

اولاً کسی باید انتقام بگیرد و قصاص کند که به مقدار جرم و جنایت آشنا باشد باید ابعاد جنایت را بداند. طبیعی است که جز ولی خدا کسی نمی شناسد.

دوم آن که بشر عادی چقدر توانایی درک عظمت مصیبت را دارد و چگونه سنگینی آن را در می یابد؟ فقدان این ولی خدا را نیز فقط ولی خدا می فهمد و غیر او کسی نمی فهمد با رحلت و یا شهادت ولی خدا چه نقصان و خسارتی رخ می دهد. بشر عادی چگونه می تواند قرن ها،‌ صبح و شام برای حسین(ع) ناله و ندبه خوان باشد و به جای اشک، خون گریه کند. بشرعادی از عظمت ولی خدا بی اطلاع هست عظمت از دست دادن او را نمی فهمد گرچه تاب و تحمل همان مقدار که کرده را نیز ندارد و عمق آن را در نمی یابد این همان درک عظمت است که علی(ع) بر قبر فاطمه(س) ناله سر می دهد و در خطاب با پیامبر(ص) از کم شدن صبر خود شکوه می کند! لذا ولی خدا هم عظمت ولی خدا را می فهمد و هم فقدان او را در می یابد.

سوم این که مقدار جرم و جنایت به ولی خدا را نیز ولی خدا می فهمد. دیگران گرچه ابعادی از آن را می فهمند و گریه می کنند و ضجه می زنند اما همه ی ابعاد را نمی فهمند.

چهارم آن که هنگام قصاص، عوامل جنایت، عوامل انسانی، فرهنگی سیاسی اجتماعی،‌ آنچه باعث این اتفاق شد عمق این فتنه را ولی خدا می فهمد، ‌عمق این فتنه را نیز ولی خدا می فهمد که چگونه عواملی دست به دست هم داده و ولی خدا را نیز غریبانه به شهادت رسانده و او را خارج و مارق از دین معرفی می کنند.

پنجم آن که مساله انتقام از اشخاص نیست. کسی که به کار گروهی راضی باشد با آنان است. بنابراین در هنگام ظهور، انتقام حضرت مهدی(عج) از افراد با آنکه در کربلا نبوده اند و قاتلان کربلا سالها پیش نیز مرده اند به دلیل رضایت آنها و برای آن است که با رضایت و رفتار و اعمال خود در وصف یزیدیان هستند. امام صف حسینیان و یزیدیان را به خوبی می شناسد. او عمق فتنه و فاجعه را می داند. گرچه ضربه به پیکره مجرمان در سال 60 و61 هجری و خون آشامان وادی کربلا به هر نیت و اقدامی شیرین و نهضت های حق طلبانه در طول تاریخ، چون انقلاب اسلامی، ارزشمند است و تلاشی به قدر استطاعت، اما این ها انتقام نیست که انتقام از ولی خدا بر می آید.

امان شماره 28

/ 12 نظر / 31 بازدید
نمایش نظرات قبلی
هم پای قاصدک

الهی هیچ مظلومی نبیند عزیزش را به زیر تازیانه.. اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد و آل محمد و آخر تابع له علی ذلک..

هم اندیشی خانواده(عقیل مصطفوی)

برخی عقیده دارند كه عفاف باید درونی باشد و دل انسان باید پاك باشد و اگر زن ومرد یكدیگر را به چشم برادر و خواهر ببینند نیازی به سخت گیری نیست! اما این رابطه ی چشم ودل یك امر منطقی است. میان دیده و دل یك ارتباطی است و ارتباطش از یك سو به آن سو است؛وقتی انسان چیزی را دید تحت تاثیر قرار می گیرد. این كه می گویند:حجاب به دل است ، یك مغالطه است و هیچ منطقی پشت آن نیست.وقتی حالت درونی ما نمود بیرونی نداشته باشد، این در واقع گرفتن عفاف به شكل مرموزانه و مزورانه است. یك خانم نمی تواند بگوید:من عفاف دارم؛ اما در برخورد و ارتباط با نامحرم هیچ گونه حریمی را رعایت نكند.برخی از خانواده های ما تحت تاثیر برخی از نگاه های روشنفكرانه، فكر می كنند نشانه ی روشنفكری این است كه حریم های خصوصی بازتر و آزادتر شود.

همسنگر بسیجی

السلام علیم یا فاطمة الزهرا سلام بر فدایی و شهید ولایت یازهرا

ف.صاحبدل

در فاطمیه از دل و جان گریه میکنیم...همراه با امام زمان گریه میکنیم با سلام و عرض تسلیت ایام جان سوز حضرت زهرا (س) صمیمانه منتظر حضورتان هستیم در "وبلاگ ادیانیها " با عنوان : "نگرشی بر جریانهای نو ظهور معنویت گرا"

طه(رایحه)

باسلام و ممنون از حضورتون[گل] شعر زیبایی بود. اگر با تبادل لینک موافقین بفرمایید با چه نامی لینکتون کنم؟ در پناه حضرت حق

به طراوت باران

سلام بزرگوار بست بسیار خوبی بود همه ما منتظر ظهور امام زمان هستیم ممنون از دعوت و زحمت شما در انتخاب این موضوعات ایام فاطمیه تسلیت

امین

سلام ایام شهادت تسلیت باد. یا علی

هم پای قاصدک

زیر باران دوشنبه بعد از ظهر اتفاقی مقابلم رخ داد وسط کوچه ناگهان دیدم زن همسایه بر زمین افتاد سیب‌ها روی خاک غلطیدند چادرش در میان گرد و غبار قبلا این صحنه را... نمی‌دانم در من انگار می‌شود تکرار آه سردی کشید، حس کردم کوچه آتش گرفت از این آه و سراسیمه گریه در گریه پسر کوچکش رسید از راه گفت: آرام باش! چیزی نیست به گمانم فقط کمی کمرم... دست من را بگیر، گریه نکن مرد گریه نمی‌کند پسرم چادرش را تکاند، با سختی یا علی گفت و از زمین پا شد پیش چشمان بی‌تفاوت ما ناله‌هایش فقط تماشا شد صبح فردا به مادرم گفتم گوش کن! این صدای روضه‌ی کیست طرف کوچه رفتم و دیدم در و دیوار خانه‌ای مشکی است **** با خودم فکر می‌کنم حالا کوچه ما چقدر تاریک است گریه، مادر، دوشنبه، در، کوچه راستی! فاطمیه نزدیک است...

طهورا

جالب بود ممنون امام هادي عليه السلام: مَن أطاعَ الخالِقَ لَم يُبالِ سَخَطَ المَخلوقِينَ؛ هر که از آفريدگار فرمان بَرد ، از خشم آفريدگان پروا ندارد. خسته نباشید خدا قوت. به روزم

روح باران

خوش آنروزی که مولا باز گردد اناالمهدی طنین انداز گردد خدایا! پرچمش را باز گردان به زهرا، یوسفش را باز گردان همه عالم فدای تار مویش نگاه عالمی باشد به سویش به هستی قائم آل محمد(ص) امید فاطمه برگرد،برگرد.